9. Oporność izolacji

Rezystancja izolacji stanowi równoległy wskaźnik oporu w stosunku do oporu mierzonego i prowadzi w rezultacie do obniżenia wskazań temperatury. Przy produkcji i stosowaniu termometrów oporowych należy szczególną uwagę przywiązywać do zapewnienia odpowiednio wysokiego oporu izolacji między przewodami a obudową ochronną czujnika, jak i pomiędzy poszczególnymi przewodami. Norma DIN EN 60751 nakazuje, by rezystancja izolacji, która musi zostać osiągnięta, była mierzona w temperaturze pokojowej (15°C do 35°C) przy stałym napięciu (10 do 100 V) przy wilgotności względnej powietrza <80% i wynosiła minimum 100 omów .

Ponieważ wraz ze wzrostem temperatury spada rezystancja izolacji, w zależności od temperatury, oporność izolacji również została odpowiednio określona w normach. Pomiar nalezy prowadzić przy maksymalnie 10 V prądu stałego pomiędzy wszystkimi przewodami i rurą osłonową. Konieczne jest zapewnienie następujących minimalnych oporności izolacji:

Tab. 2 Minimalne oporności izolacji

Tab. 2 Minimalne oporności izolacji

Powodami spadku rezystancji izolacji są m.in.:

  • Wilgoć materiałów izolacyjnych,
  • Parowanie materiałów przewodzących,
  • Przewodnictwo materiałów izolacyjnych.
Powrót do góry