4. Wybór typu termopary

Platyna- RodPlatyna (Pt-RhPt) typ S, typ R

  • Zakres temperatur 0 - 1300°C
  • Niski współczynnik napięcia termoelektrycznego
  • Wysoka dokładność i powtarzalność wykonania
  • Wysoka odporność na utlenianie i korozję również w wysokich temperaturach

Nikiel-Chrom- Nikiel (NiCr-Ni) typ K

  • Zakres temperatur -200 - 1000°C
  • Niski współczynnik napięcia termoelektrycznego
  • Względnie wysoka dokładność i odporność
  • Wystarczająca linearność krzywej napięcia termoelektrycznego
  • Od 600 stopni skalowanie w związku z utlenianiem

Żelazo-MiedźNikiel (Fe-CuNi) typ J

  • Zakres temperatur -250 - 700°C
  • Wysoki współczynnik napięcia termoelektrycznego
  • Żelazo silnie podatne na korozję
  • Brak trwałości własności termoelektrycznych wraz z upływem czasu

Wymogi ogólne dotyczące termopar:

  • Wysoki współczynnik napięcia termoelektrycznego
  • Liniowy przebieg krzywej napięcia termoelektrycznego
  • Trwałość własności termoelektrycznych wraz z upływem czasu
  • Odporność na uszkodzenia mechaniczne i chemiczne
  • Odporność na korozję
  • Możliwość stosowania w szerokim zakresie temperatur
  • Korzystne zachowania dynamiczne

Typy U i L podlegają normie DIN 43710 i powinny być stosowane, o ile to możliwe, jedynie w starych instalacjach.

Napięcia termoelektryczne par przewodów określone na podstawie ITS 90 wskazano w mV/°C na podstawie tabel normy DIN EN 60584-1.

Powrót do góry