7. Starzenie się termoelementów

a. Termopary Fe- CuNi

Do momentu wystąpienia efektu początkowego starzenie się i zużywanie termoelementów składających się z Fe i Cu jest minimalne. W przypadku obu elementów w pierwszej kolejności utlenia się przewód wykonany z czystego metalu (Fe), podczas gdy przewód wykonany z CuNi ulega efektowi wyżarzania.

b. Termopary NiCr- Ni

Termopara NiCr-Ni przez wiele godzin nie zużywa się niemal wcale. Utlenianie selektywne Cr na przewodzie dodatnim prowadzi do zubożenia zawartości Cr i spadku napięcia termoelektrycznego. Ograniczenie dostępu tleny prowadzi do niewystarczającego utleniania Ni (zielony nalot). Siarka występująca na przykład w gazach wylotowych może prowadzić do uszkodzeń przewodu wykonanego z Ni wynikających z rozproszenia wzdłuż powierzchni kryształów.  Przy szybkim schładzaniu następują zmiany sieci krystalicznej i połączeń kryształów. Prowadzi to do naprężeń.  Zjawisko to nazywane jest efektem uporządkowania bliskiego zasięgu.

c. Termopary typu Pt i Pt Rh

Starzenie się i termoelementów  Pt- i PtRh występuje poprzez rozproszenie Rh w przewodzie Pt i prowadzi do redukcji napięcia termoelektrycznego. Niezabezpieczone czujniki nie powinny być używane w temperaturze wyższej niż 1500 °C w trybie pracy ciągłej.  Zanieczyszczenia platyny, takie jak krzem, glin, siarka i fosfor mają niszczący wpływ na przewody Pt. W atmosferze redukującej (brak tlenu), w przypadku czujników płaszczowych z termoparach typu PtRh-Pt oraz w przypadku czujników z płaszczem z materiału Incotel, w temperaturach przekraczających 1000 °C z materiału izolacyjnego wytrąca się Si. Przewód Pt działa tutaj jako katalizator i dlatego dochodzi do zanieczyszczenia przez krzem.

Powrót do góry